Uw computer als toverdoos: drie- of meervoudig opstartbaar
Deze handleiding gaat niet over tweevoudig opstartbaar maken! Tweevoudig opstartbaar maken van uw computer (dual boot) met 1 x Linux en 1 x Windows is namelijk heel gemakkelijk. Zowat alle Linuxdistributies houden er rekening
mee, dat u dat in het begin wil. In de installatieprogramma's zit er
daarvoor dus meestal al een keuze ingebakken (zoals bijvoorbeeld bij de installatie van Ubuntu Linux).
Wil u alleen maar 1 x Linux naast Windows zetten, dan is deze handleiding niet voor u bedoeld!
Maar interessanter wordt het, wanneer u meerdere Linuxdistro's naast elkaar wilt installeren (meervoudig opstartbaar, oftewel multiboot). Dan komt u een paar specifieke problemen tegen. Hier vertel ik u, hoe u die kunt oplossen. Let op: dit is alleen voor gevorderden!
Op mijn meervoudig opstartbare flaptop, die een 100 GB harde schijf heeft, zitten 12 partities met daarop 10 besturingssystemen. 8 x Linux, 1 x BSD en 1 x Windows. Ik heb dus de nodige ervaring opgedaan.
De drie aandachtspunten
De drie belangrijkste aandachtspunten zijn de partities, de UUID's en Grub.
1. Partities
Onder normale omstandigheden is het handig om een aparte rootpartitie (/) en homepartitie (/home) te hebben: dat scheelt werk bij herinstalleren. Maar als u meerdere distro's naast elkaar wil zetten, roept dat juist ellende en complicaties op. Dus bij meerdere distro's op de harde schijf: geef elke distro alleen een rootpartitie en hou het daarbij.
De swap is geen probleem: u hebt maar één swap-partitie nodig op de harde schijf, ook al hebt u 10 Linuxdistro's op de harde schijf. Die delen ze gebroederlijk. Sterker nog: meer dan één swap-partitie veroorzaakt juist problemen, daar raakt Linux van in de war.
Maak van tevoren de extra partities aan: handmatig partitioneren
2. De UUID's
De UUID's zijn de Universal Unique Identifiers: de meeste moderne Linuxdistro's delen bij installatie, een uniek nummer uit aan elke partitie op de harde schijf, die ze aankoppelen. U voelt het al aankomen: dat botst met elkaar! Het bestaande unieke nummer wordt gewist en vervangen door een nieuw nummer, van de laatst geïnstalleerde Linux. Wanneer de partitie van de oude Linux bij installatie van de nieuwe Linux wordt aangekoppeld, is de oude Linux daardoor de weg kwijt en wil hij niet meer opstarten.
Oudere versies van Ubuntu (tot en met 7.10)
Als u Ubuntu 8.04 wil installeren, dan is dit onderdeel voor u minder interessant.
Vooral een oudere versie van Ubuntu is een lastige klant (tot en met versie 7.10): tijdens de installatie stelt hij namelijk standaard voor, om elke partitie aan te koppelen. Dus niet alleen zijn eigen root en de swap, maar ook alle niet tot het systeem behorende partities. Hij stelt voor, om die het koppelpunt /media/sdax te geven (x is dan een nummer). Kies er bij installatie van een oudere versie van Ubuntu daarom voor, om alleen een koppelpunt te geven aan zijn eigen systeempartities (voorgestelde koppelpunt /media/sdax wegklikken bij de niet-systeempartities). Dan krijgen de niet-systeempartities ook geen UUID.
Ad hoc aankoppelen kan altijd, via Locaties - Computer. U wordt dan wel om uw wachtwoord gevraagd.
Ubuntu 8.04 en andere
distro's, zoals Fedora, stellen standaard bij de installatie alleen
voor, om een koppelpunt te geven aan de eigen systeempartities. Dat is
precies wat u wil: de niet-systeempartities krijgen dus ook geen UUID.
De
swap-partitie wordt in alle distro's weliswaar altijd aangekoppeld,
maar krijgt nooit een UUID. Dus dat is geen probleem. Swap-partitie
daarom gewoon aankoppelen.
3. Grub
Grub is de opstartlader; in het menu van Grub wilt u straks kunnen kiezen uit meerdere Linuxdistro's. Het probleem zit hem erin, dat Grub uit twee delen bestaat: het programma zelf en het opstartmenuutje. Grub zelf hoort altijd in de MBR (Master Boot Record) van de harde schijf, dus dat is geen punt.
Maar het opstartmenu is een tekstbestandje op de rootpartitie van Linux. Elke Linux maakt bij installatie weer een eigen nieuw opstartmenuutje aan, op zijn eigen rootpartitie, en verwijst Grub daar naartoe. Dat wil u niet: u wil één centraal opstartmenu.
Het makkelijkste is het, als het centrale opstartmenu zich bevindt op de partitie van die Linux, die u het meeste gebruikt. Dus als u Ubuntu het meeste gebruikt, dan wil u dat in het Grubmenu van Ubuntu, alle opstartregels staan van alle besturingssystemen op uw computer.
Een voorbeeld, als u Fedora erbij wil zetten, op een computer waar al Ubuntu en Windows op staan:
1. Vantevoren maakt u handmatig een partitie aan, waar Fedora op komt te staan. Bijvoorbeeld met een van deze gereedschappen. U hebt slechts één partitie nodig, geformatteerd in EXT3.
2. Uiteraard kiest u tijdens de installatie van Fedora, voor handmatige installatie. U wil immers zelf bepalen op welke partitie Fedora komt te staan!
3. U laat Fedora bij de installatie, gewoon opnieuw Grub installeren in de MBR. Dat kan geen kwaad en is zelfs nodig, om de opstartregel van Fedora te genereren.
4. Na installatie van Fedora, verwijst u Grub terug naar het opstartmenu op de Ubuntupartitie. Volgens deze handleiding: Grub terugzetten
5. Vervolgens kopieert u de opstartregels van Fedora die in het tekstbestand /boot/grub/menu.lst staan op de Fedorapartitie, naar het tekstbestandje /boot/grub/menu.lst op de Ubuntupartitie. Let op: zet de Fedoraregels niet in het Automagic deel van de menulijst, want dan raakt u ze weer kwijt na de eerstvolgende kernel update van Ubuntu.
6. Opslaan, sluiten, computer herstarten. Nu hebt u het Grubmenu, zoals u het hebben wil!
Let op: wanneer u een kernel update krijgt van Fedora, dan verandert de opstartregel van Fedora. U moet dan weer de nieuwe opstartregel van Fedora kopiëren naar de menulijst van Ubuntu. Anders start u Fedora telkens op met een verouderde kernel, en dat geeft veiligheidsproblemen.
Voorbeeld van het opstartmenu van Grub, op mijn meervoudig opstartbare klaptop: meervoudig Grubmenu
Tot slot
Tot slot: veel plezier met uw meervoudig opstartbare toverdoos! Gegarandeerd succes op verjaardagen en feestjes...... :-)